Zo zie ik dat dus al de hele week, mensen die gewoon openbaar rouwen om Greg, doodgestoken door zijn broer...
Vandaag las ik een artikel in AD dat verteld dat Jason mogelijk in een vlaag van verstandsverbijstering handelde. In mijn ogen moet dat haast wel, een psychose? Waarom zou je anders je broer met messteken om het leven helpen omdat de radio te hard stond? In ieder geval ik ben niet van de politie ik ben geen psychiater dus daar kan ik niet over oordelen.
Wat ik wel als eerste zag was dat het vooral de kids waren die op Hyves afscheid van hem nemen, 14 dagen geleden nog een clinic gedaan in het kader van de European Big League Tour.
Kids die zelf nog maar net honkballen en ook in Amerika willen spelen net als hij...
Dan gaan als eerste mijn gedachten uit naar mijn eigen zoon die dat ook wil, hij vecht zich momenteel kapot om hogerop te komen, hij wil ook net als Greg ooit in de MLB staan. Zo'n jongen is zijn grote voorbeeld, en dan dit nieuws....
Mijn zoon was helemaal van slag en plaatste later op de avond de volgende tekst op zijn Hyves *het is een trieste dag voor de honkballers R.I.P. Greg Halman* Ik kan er alleen maar respect voor hebben, ik ben er stil van, een knul van 14 jaar met een leesprobleem, dat ene zinnetje zegt gewoon alles...
Vandaag is er op facebook ineens de oproep van zus Naomi om toch vooral samen met de familie Greg te herdenken en te begraven, het kopiëren naar Hyves van dit bericht levert me veel respect op van alweer jonge mensen die allemaal dezelfde droom hebben als Greg...
Statements zijn er overal op het internet te vinden momenteel van de grote bazen van de KNBSB tot aan medespelers van zijn team Seattle Mariners...Robert Eenhoorn tot de directeur van de MLB, mij gaat het toch vooral om het grote verdriet van de kiddies die hun held kwijt zijn, daar word ik stil van...
Vandaag even geen feest, geen slingers maar ook bij mij stilte...
