Hartjes?

Hartjes op mijn blog deze maand omdat ik geen geschikte achtergrond kon vinden en eigenlijk vind ik het goed zo.
Met de hartjes herdenk ik mijn mam die 10 jaar geleden aan borstkanker is overleden, en deze maand 72 jaar zou zijn geworden.
Een snel rekensommetje leert dat dat natuurlijk veel te vroeg was, voor haar en voor mij ook. Ik zal jullie niet lastig vallen met de woorden en uitleg over hoezeer zij gemist word maar kan wel zeggen dat we nog regelmatig langs het honkbalveld staan te brullen "je oma zou trots op je geweest zijn".

Oma softbalde vroeger en niet dat dat nou ooit de reden was dat mijn mannen zijn gaan honkballen, het was meer dat de oudste een sport moest gaan beoefenen in teamverband.
Omdat mijn lief en ik beiden niet van voetbal houden was de leuze snel gemaakt, het werd honkbal en laat dat nou uiteindelijk voor iemand met een ASS de beste sport zijn om in teamverband te beoefenen..
Het is net een soort schaken maar dan op een veld, er komt heus heel wat meer kijken bij het spel dan alleen maar een balletje slaan en een rondje langs de honken rennen.
Bovendien is honkbal een erg aantrekkelijke sport om aan de kant van het veld me te beleven. Wil je meer van het spel begrijpen kun je bij bijna elke vereniging een scorecursus volgen, en anders ook bij de honkbalbond.

Maar ik wijk af van mijn verhaal, supertrots waren we natuurlijk toen ook onze jongste nadat hij een jaar naast het veld had staan te springen ook ging honkballen, we vissen hem nog regelmatig uit zijn bed dat dan vol met aardappels ligt (lees oude honkbal ballen).
In onze garage staat een bak vol met oude ballen gevonden langs de diverse velden in Nederland want ja op onze vele honkbalreizen komen we nog wel eens ergens...
Zo ook op 15 en 16 oktober in Almere, waar een clinic plaatsvond van de NBSC, afgelopen voorjaar op deze clinic werd ons eigenlijk pas echt duidelijk dat onze jongste spruit het talent van zijn oma moet hebben geërfd...
Hoeveel herinnering aan haar wil je hebben, behalve dan dat hij ook haar gezicht heeft, net als zijn mam...

Kennelijk zit het ergens in de genen, zoals nog heel veel meer waar ik later misschien nog wel eens op terug kom, evenals de honkbal clinic die dit jaar natuurlijk een megasucces werd doordat Nederland wereldkampioen honkbal werd op de zaterdag nacht...
Het jeugdjournaal was erbij en ja onze spruit in beeld op de achtergrond weliswaar, maar toch...

Je oma zou trots op je zijn geweest...








Het leven is een feest maar je moet zelf de slingers ophangen...