Ouderavond...

Het schooljaar is nog maar net begonnen of de eerste ouderavond dient zich alweer aan...


Na een inleidend praatje van de directeur gaan we naar de klas van het liefste kind van de wereld om te horen hoe het allemaal gaat werken op deze school. Een groot deel is voor mij gesneden koek omdat ook de oudste op deze scholengemeenschap zit maar dan een andere locatie en al snel verveel ik me suf.
Ik erger me heel langzaam maar zeker aan de pleister in mijn nek, en de dingen die ik echt belangrijk vind kan ik nu niet bespreken. De pleister begint nu toch echt strakke vormen aan te nemen en de arm hmm ook niet echt lekker...
Ik schrijf heel gedachteloos een gedichtje over terwijl ik met een half oor naar de mentrix luister, het word pas echt interessant als ook de tweede mentrix erbij komt om een en ander uit te leggen over LOOT en talent, over LWO en andere VMBO achtige zaken.


Bovendien heeft ze een nieuwtje voor ons er is een nieuw programma gestart om de kids weerbaarder te maken, KIC heet het, ofwel Kracht In Control, aanstaande vrijdag in de plaatselijke krant dus ja even afwachten wat daar dan in staat...

Na al deze informatie licht ik beide dames in over het feit dat de brugklassers hun lunch staande opeten omdat de bovenbouw hun kantine heeft ingepikt, en dat ze ook vinden dat brugmuggen maar gewoon uitgescholden moeten worden... Aan de gezichten te zien zijn ze niet erg blij met mijn vraag hoe het zt voor de oudere kids op school met regel 1 van de tien geboden die luid "Heb respect voor elkaar"...
Verder besluit ik dat het tijd word een afspraak te maken met de LOOT meneer van de school, een kijken wat nu precies het verschil tussen LOOT en Talent is...


Eenmaal thuisgekomen frutsel ik wat aan de pleister en AUW!! velletje? Kun je bij kunstlicht ook niet echt goed zien, morgen maar aan de buurman vragen of hij bij daglicht eens wil kijken...


Na nog even gesproken te hebben met mijn hubbie die zich in zuid Limburg bevind met zijn vrachtwagen vind ik het mooi geweest voor vandaag, morgen weer een dag...
Voor nu lekker slapen en gezond weer op, met dank aan Sonja Barend...