Zo zie ik er wel uit op het moment...
In mijn nek zat een vlekje, een moedervlek zoals ik er wel meer heb.
Vorige week dacht ik ineens dat er een wrat zat en mijn kids zeiden nee het is een moedervlek...
Aiii maandag toch maar even mee naar mevrouw de dokkie, moedervlekken die zich ineens als wratten gaan gedragen daar heb ik het niet zo op.
Enfin vanmiddag om half vier heb ik afscheid genomen van mijn moedervlek, de dokkie had daar een heel handig apparaatje voor...
Een soort van héééél scherp holpijpje dat zomaar netjes een rondje uit je vel snijd nadat het is verdoofd.
Hechtingkje erop en die moedervlek is nu in een mooi rond buisje onderweg naar het AvL ziekenhuis.
Over vijf dagen mag de hechting eruit en tot op dit moment heb ik geen verdere klachten aan mijn vlekje overgehouden dan een beetje opkomende spierpijn in mijn linkerarm...
Gauw eten koken dus voor hij helemaal niet meer omhoog wil...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten